Bugun...
Küçük Şeyler, Büyük Mutluluklar


Süleyman ER
suleyman.er@hotmail.com
 
 

          Yaşam aktivitenizde her an yapmadığınız şeyler uzun aralıklarla gerçekleşiyorsa bundan büyük mutluluklar duyabilirsiniz. Bu aktiviteler pikniğe, sinemaya, tiyatroya, gezmeye, konsere, maça gitme seçeneklerinden biri veya birkaçı olabilir. Günlük aktivitelere katılmakta dezavantajlarınız varsa kısacası engelliyseniz katılacağınız her etkinlikten büyük mutluluklar çıkarmanız olağandır, tıpkı bugün olduğu gibi. Bugün İzmir Kent Konseyi Engelli Meclisi, Seferihisar Engelli Meclisi üyeleriyle bir piknikte buluştular. Bedensel engelliler, MS hastaları, Spastik, Görme ve işitme engellilerle birlikte Down Sendromlu çocuklar, yetişkinler ve aileleri bu etkinlikte bir araya gelerek kısa süreli de olsa stres attılar.
          İBB’nin ESHOT işletmesine ait dört otobüs ve Kent Konseyinin ikramı olan kumanyalar, yeşilin tüm tonlarına sahip ağaçların ürettiği oksijenin hissettirdiği açlığı bastırmaya katkı koydu. Bu güzel günde emeği geçen ve katkıda bulunan herkese çok teşekkürler. Gönül ister ki Yerel Yönetimler ve onların değerli yöneticileri bu ve benzeri etkinliklerde onlara sağladığı araç, kumanya vb. desteklerine geziye katılarak da destek versinler. Onların ve ailelerinin yanında yer alarak, onların farkında olduklarını hissettirsinler. Umarım bir gün gelir bu da gerçekleşir.
          Engelli olmak, engelli birinin ailesi olmak ve yaşamak zor şeydir. Belden aşağısı tutmayan yetişkin bir engellinin altını bağlamak bebeğin altını bağlamakla eşdeğer görünse de aynı değildir. Anne ve evladı farklı şeyler düşünür, faklı şeyler hisseder, farklı şeyler yaşarlar ama sessiz ve suskun… Salyası akan Spastik engelli ve ailesi yaşına bakmaksızın ağzında süzülen tükürüğün onun göğsünü üşütmemesi için bebe önlüğü bağlarken hissettiklerini diğer aileler asla bilemez ve hissedemez. Zihinsel engelli bir çocuğun annesi, herhangi bir zaman diliminde, herhangi bir yerde çocuğuna bazen acıma duygusuyla, bazen alaycı, bazen ürkek, bazen de aşağılayıcı bakışlardan kendi adına duyduğu kahroluşlar yerine çocuğunun aynı şeyleri hissetmemesi için binlerce kez ölmek ister ama çocuğu için yaşamak zorunda olduğunu bilir ve gözyaşlarını içine akıtır. İşitme engellilerin şiir ve renk kavramları konusunda anlam karmaşası yaşadığını onlar ve ailelerinden başka kaç kişi bilir ya da öğrenmek ister?           

           Uzun sözün kısası engelliler ve aileleri sizin kanıksadığınız küçük şeylerden büyük mutluluklar çıkarırlar.            

           Beklentileri, tüm olumsuz yaşam koşullarına rağmen onlara insanca yaklaşmanız ve onları anlamaya çalışmanız, yani empati.

 



Bu yazı 1021 defa okunmuştur.

YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
FOTO GALERİ
YUKARI